Niedziela palmowa w 1987 roku. Historyczne nawiedzenie Relikwii Krzyża Świętego w Połańcu

Jeśli spojrzymy na sam dół centralnego, największego zdjęcia z ukrzyżowanym Jezusem (dokładnie pod jego stopami i podstawą krzyża), zauważymy mały, ozdobny przedmiot w kształcie niewielkiej monstrancji lub puszki.

To relikwiarz, w którym znajdowała się drobna drzazga (cząstka) uznawana za fragment oryginalnego krzyża, na którym zmarł Chrystus.

Zanim relikwie dotarły tego dnia do parafii św. Marcina Biskupa w Połańcu, na podstawie zapisu w kronice parafialnej wiemy, że dzień wcześniej (11 kwietnia) zjednoczyły wiernych w młodziutkiej, funkcjonującej zaledwie od roku parafii Matki Bożej Wspomożenia Wiernych, a jeszcze wcześniej (10 kwietnia) gościły w Ruszczy w kościele św. Stanisława Biskupa Męczennika.

Cała trasa procesji była specjalnie na tę okazję udekorowana drewnianymi krzyżami i pamiątkowymi plakietkami. Patrząc na zdjęcie, czuć podniosłą atmosferę tamtych dni. Pomimo chłodnej, deszczowej aury i lasu rozłożonych parasoli, ulice wypełniały ogromne tłumy. W procesji dumnie kroczyli strażacy z Ochotniczej Straży Pożarnej w Połańcu, niosąc na ramionach potężny, drewniany krzyż. Widzimy również ówczesnych proboszczy i księży sprawujących posługę duszpasterską. Uroczystościom przewodniczył ks. biskup pomocniczy diecezji sandomiersko-radomskiej Adam Odzimek. Dla rozrastającego się wokół Elektrowni im. Tadeusza Kościuszki w Połańcu miasta był to niezwykle ważny moment budowania i integrowania lokalnej wspólnoty.

Nie mamy dokładnej wiedzy, ale sądzimy, że Relikwie Krzyża Świętego przybyły do Połańca z pobliskiego sanktuarium na Świętym Krzyżu, aby uświetnić Niedzielę Palmową w parafii św. Marcina Biskupa w Połańcu i pozostałych parafiach. Kustosze tego sanktuarium (Misjonarze Oblaci) często organizowali peregrynacje (wędrówki) mniejszych relikwiarzy po okolicznych parafiach, aby umacniać wiarę mieszkańców.