Bunt w oddziale, mądre pojednanie i szybka karma dla dezertera. W drugiej części wspomnień z 1863 roku wchodzimy w sam środek powstańczego życia! Zobaczycie, jak wyglądała obozowa radość po połączeniu sił, poznacie barwną kawalerię Stamirowskiego i... staniecie na linii ognia podczas porannego starcia pod Stefankowem. Jak zakończyła się ta bitwa? Przeczytajcie ciąg dalszy tej niezwykłej relacji.

Dramatyczna utrata dobytku, katorżnicza praca w krakowskiej hurtowni i niespodziewana ciąża po osiemnastu latach. Poznaj ostatni, bardzo osobisty rozdział wspomnień pani Janiny. Historię bolesnych rozczarowań, zmagania ze skrajną biedą, ale przede wszystkim niezłomnej, matczynej determinacji w walce o byt rodziny.

W dzisiejszym artykule chcemy zaprosić Was do Połańca w 1863 roku. W tym czasie było to miasto już tylko z nazwy. Dawny królewski gród chylił się ku upadkowi. Leżał na samym końcu Królestwa Polskiego. Z jednej strony odcinał go rosnący w siłę prywatny Staszów. Z drugiej był przyparty do Wisły. Rzeka niestety nie stanowiła już okna na świat. Stała się pilnie strzeżoną granicą zaborów. W Połańcu stało zaledwie 237 domów, w których żyło ok. 2 tysięcy osób. Miasteczko było ciche i zapomniane.