
W wolnym czasie lubimy analizować dawną architekturę sakralną regionu. A w szczególności inskrypcje, które przetrwały próbę czasu. Tym bardziej, jak natrafiamy na fascynujące ślady postaci sprawujących władzę na połanieckich ziemiach.

pójrzcie na kolaż ze zdjęć, który dołączyliśmy do dzisiejszego wpisu. Odsłania on przed nami bardzo ciekawą historię fundacji zespołu klasztornego bernardynów w Piotrkowicach. Dzisiaj jest to Sanktuarium Matki Bożej Loretańskiej. Za fundacją klasztoru stał Marcin Rokszycki (Rokicki) herbu Pobóg, długoletni kasztelan połaniecki.
Marcin Rokszycki z Rokszyc i Koniecpola objął funkcję kasztelana połanieckiego w 1622 roku. Pełnił ją nieprzerwanie aż do swojej tragicznej śmierci w 1657 roku. W XVII wieku gród kasztelański w Połańcu w dalszym ciągu strzegł bezpieczeństwa w widłach Wisły oraz Czarnej. Kasztelan Rokszycki był postacią dość wpływową i majętną. Dzięki swojej pozycji mógł realizować ambitne projekty, które po pierwsze podnosiły prestiż jego rodu, a po drugie pozwalały zadbać o duchowe życie mieszkańców regionu.
Największym zachowanym dziełem fundacyjnym kasztelana jest zespół kościelno-klasztorny w Piotrkowicach. Marcin Rokszycki postanowił około 1630 roku sprowadzić tam zakon bernardynów. Główne prace budowlane nad obiektem rozpoczęły się w 1635 r. Zwieńczono je pełnym sukcesem w roku 1652. Potwierdzeniem jest kamienna tablica erekcyjna umieszczona nad głównym wejściem do świątyni.

Tablica jest bezcennym źródłem epigraficznym. Akt fundacyjny stanowi głębokie wyznanie wiary i zarazem historyczny testament. W wyrytych na tablicy łacińskich literach kryje się następujące przesłanie:
“D. O. M. IN LAVDEM B. M. V. ET SANCTOR. MARTINI ET FRANCI: SCI PATRONIS. IN HONOREM. IN GRATIARUM ACTIONEM PRO BENEFICIIS NEC NON IN REMISSIONEM PECCATORVM IN AVGMENTVM DIVINAE GRATIAE IN PRAESENTI ET GLORIAE IN FVTVRO. MARTINVS DE KONIECPOLE ROXICKI CA: STELANVS POŁANECEN. ECCLESIAM HANC CVM SVO MONASTERIO EX FVNDAMENTIS EREXIT A D 1652”.
Tłumacząc na język polski: “Bogu Najlepszemu, Największemu. Ku chwale Najświętszej Maryi Panny i Świętych Patronów Marcina i Franciszka. Ku czci. W dziękczynieniu za otrzymane łaski, a także na odpuszczenie grzechów, dla pomnożenia łaski Bożej w teraźniejszości i chwały w przyszłości. Marcin z Koniecpola Rokicki (Roxicki), Kasztelan Połaniecki, Kościół ten wraz ze swoim klasztorem z fundamentów wzniósł w Roku Pańskiego 1652”.
Zapis nazwiska w formie “Roxicki” to zjawisko typowe dla staropolskiej pisowni i ówczesnej łaciny. Natomiast zaszczytny tytuł “Castellanus Polanecen” podkreśla związek fundatora obiektu z Ziemią Połaniecką. Wzniesienie potężnej świątyni od podstaw wymagało ogromnych nakładów finansowych. A na takie mogła sobie pozwolić jedynie magnateria i szlachta.
Niestety, Marcin Rokszycki stosunkowo niedługo cieszył się swoim wspaniałym dziełem. Zmarł tragicznie w wieku 85 lat. Został zamordowany przez kozaków zaledwie pięć lat po dacie wyrytej na tablicy erekcyjnej. W 1657 roku nowo wybudowany klasztor zbeszczeszciły przechodzące wojska Jerzego Rakoczego. Pomimo dramatycznych zawirowań, świątynia przetrwała najtrudniejsze chwile. Z upływem czasu stała się prężnym ośrodkiem kultu. Dziś jej mury przypominają o dawnej potędze kasztelanii połanieckiej. Przypominają również o postaci kasztelana Rokszyckiego, którego ambicje oraz horyzonty sięgały daleko poza codzienne zarządzanie ziemiami nad Wisłą i Czarną.
Czytaj więcej o klasztorze, kliknij tutaj.
Doceniamy Twój czas poświęcony na zgłębianie przeszłości Połańca. Naszą misją jest pielęgnowanie pamięci o regionie, co robimy z prawdziwym zaangażowaniem. Zachęcamy do aktywnego współtworzenia portalu. Jeśli dysponujesz dokumentacją historyczną lub unikalnymi wspomnieniami, podziel się nimi z naszą społecznością. Dziękujemy!





