
Prezentujemy Państwu najstarszą księgę zaślubionych, do jakiej udało nam się dotrzeć w trakcie naszych poszukiwań archiwalnych dotyczących Połańca, datowaną na 1665 rok. Jest to bezcenny ślad życia naszych przodków sprzed ponad trzystu sześćdziesięciu lat.

Okładka księgi jest wykonana z grubego, szorstkiego materiału o splocie płóciennym lnianym lub konopnym, co było typowe dla trwałych ksiąg użytkowych. Na karcie spisanej ozdobną łaciną, z charakterystycznymi czerwonymi nagłówkami wykonanymi cynobrem, utrwalono imiona i nazwiska osób, które przed wiekami tworzyły historię naszego miasta. W XVII wieku łacina była językiem urzędowym Kościoła.
Strona rozpoczyna się uroczystą formułą religijną. Tekst zaczyna się od wezwania: „W imię Najświętszej i Nierozdzielnej Trójcy: Ojca, Syna i Ducha Świętego. Amen”. W centralnej części, widnieje tytuł sekcji: METRICA COPULATORUM, czyli „Metryka Zaślubionych”. Pod nim znajduje się nagłówek miesiąca: JANUARIUS (Styczeń). Kolor czerwony był używany przez skrybów, aby ułatwić nawigację w grubych księgach. Dzięki temu proboszcz mógł szybko odnaleźć początek nowego roku, miesiąca lub sekcji w grubym woluminie.


Pierwszy wpis z 12 stycznia 1665 r. zaczyna się od słów „Ego Andreas Zajączkowski…”, co oznacza, że sakramentu udzielał ksiądz Andrzej Zajączkowski. Głównymi bohaterami są Albertus (Wojciech) Pero(?) oraz Agnieszka Kurganówna. Ksiądz zaznacza, że ślub poprzedziły trzy zapowiedzi (tribus denuntiationibus), które ogłoszono w dni świąteczne, aby upewnić się, że nie ma żadnych przeszkód prawnych do zawarcia związku. Jako osoby potwierdzające zawarcie małżeństwa (świadkowie) wymienieni są Jakub Mańka oraz Paweł Kurganek. Cała grupa pochodziła z miejscowości Tursko Małe.
Drugi wpis jest również, z 12 stycznia 1665 r. Zaczyna się od słów Eodem die („Tego samego dnia”). Ślub wzięli Maciej Rabisz oraz Regina Kaszówna. Procedura była identyczna. Po zapowiedziach otrzymali kanoniczne błogosławieństwo. Przy tym ślubie świadkami byli Wawrzyniec Broda oraz Jakub Zalaś. Oni również są opisani jako mieszkańcy Turska Małego.
Ostatni trzeci wpis w części znajduje się na samym dole i jest datowany na 2 lutego 1665 r. (święto Matki Boskiej Gromnicznej, co było popularnym terminem ślubów). Wpis sporządził inny kapłan – wikariusz połaniec ks. Wawrzyniec Chyliński. Pan młody miał na imię Błażej (niestety nazwisko niecztelne), a panna młoda to Jadwiga Bozantówna. Wśród świadków pojawiają się nazwiska Marcina Kramarczyka oraz Alberta Dolezka.
Więcej o połanieckich metrykach: https://nafaliczasu.pl/historia-twojej-rodziny-jest-na…/
Najstarsza księga metrykalna z Połańca (1665-1763): https://metryki.genbaza.pl/genbaza,list,388797,1
Doceniamy Twój czas poświęcony na zgłębianie przeszłości Połańca. Naszą misją jest pielęgnowanie pamięci o regionie, co robimy z prawdziwym zaangażowaniem. Zachęcamy do aktywnego współtworzenia portalu. Jeśli dysponujesz dokumentacją historyczną lub unikalnymi wspomnieniami, podziel się nimi z naszą społecznością. Dziękujemy!







Odpowiedź: Kontynuujemy tłumaczenie metryki zaślubin z Połańca z XVII w. - Na Fali Czasu