Teraz czytam: Znikające ślady Połańca #13. Chałupa przy ul. Mieleckiej 25
-
01
Znikające ślady Połańca #13. Chałupa przy ul. Mieleckiej 25
Znikające ślady Połańca #13. Chałupa przy ul. Mieleckiej 25
Witajcie w trzynastym odcinku naszego cyklu. W ostatnim, opublikowanym już jakiś czas temu odcinku, odwiedziliśmy chałupę z oborą na Winnicy. Dzisiaj przenosimy nieco bliżej rynku, na ulicę Mielecką. Przygotowaliśmy dla Was kolejną porcję historycznych informacji.
aszym przewodnikiem znów są Karty Ewidencyjne Ośrodka Dokumentacji Zabytków w Warszawie. Podstawę dzisiejszego wpisu stanowi dokument źródłowy tzw. karty białej, który w kwietniu 1982 roku sporządziła p. Bogumiła Szurowa. Dokumentację fotograficzną wykonał p. J. Marchlewicz.
Bohaterką dzisiejszego odcinka jest chałupa usytuowana dawniej przy ul. Mieleckiej 25. Zbudowano ją około 1920 roku. Jej fundatorem był teść ówczesnego właściciela. W tamtym czasie gospodarstwo liczyło 2 hektary ziemi i stanowiło podstawę egzystencji dla 6 osób. W skład zagrody wchodziła również stodoła z oborą pod jednym dachem, jednak z czasem w ich miejscu wybudowano nowy dom.
Chałupa była budynkiem jednokondygnacyjnym, niepodpiwniczonym i szerokofrontowym, wzniesionym na rzucie prostokąta. Posiadała najprostszy, charakterystyczny dla niezamożnych gospodarstw układ wnętrza z podziałem na sień, komorę i izbę. Wzniesiono ją w konstrukcji sumikowo-łątkowej szczytem do ulicy w odległości 6 metrów od niej. Z na zewnątrz i wewnątrz ściany były bielone, a wewnętrzne ściany izby pokryto dodatkowo glinianym tynkiem nałożonym na kratkę z prętów wiklinowych. We wszystkich pomieszczeniach znajdowały się gliniane polepy pełniące rolę podłogi.
Niezwykle ciekawym elementem obiektu było urządzenie ogniowe, wzniesione z kamieni i cegły, łączone gliną i pobielone. Składało się z trzonu kuchennego z blachami, kapy wykonanej ze słomy i gliny, pieca chlebowego oraz pieca ogrzewczego. Co ciekawe, w murach kominowych nad trzonem znajdowała się specjalna wnęka przeznaczona na garnek z żurem. Budynek wieńczył czteropołaciowy dach kryty gładko słomą, z narożami ułożonymi w schodki.
Podwórze tej dawnej zagrody odgradzał płot ze sztachet. Niestety, budynek z biegiem lat mocno niszczał i w 1976 roku został opuszczony. W momencie sporządzania karty ewidencyjnej stan chałupy oceniono jako zły (spróchniałe belki, zawilgocone powały), w związku z czym służyła ona już tylko jako podręczny magazyn i przeznaczono ją do rozbiórki.
Jeżeli ktoś z Was pamięta ten budynek na ulicy Mieleckiej, zapraszamy do sekcji komentarzy. Przypominamy też niezmiennie o naszej stałej akcji. Szukamy starych zdjęć, filmów i dokumentów z regionu, które zasilą nasze wspólne otwarte archiwum cyfrowe.
Doceniamy Twój czas poświęcony na zgłębianie przeszłości Połańca. Naszą misją jest pielęgnowanie pamięci o regionie, co robimy z prawdziwym zaangażowaniem. Zachęcamy do aktywnego współtworzenia portalu. Jeśli dysponujesz dokumentacją historyczną lub unikalnymi wspomnieniami, podziel się nimi z naszą społecznością. Dziękujemy!
