Teraz czytam: Znikające ślady Połańca #9. Drewniana chałupa w Tursku Małym 32
-
01
Znikające ślady Połańca #9. Drewniana chałupa w Tursku Małym 32
Znikające ślady Połańca #9. Drewniana chałupa w Tursku Małym 32
Witajcie w dziewiątym odcinku naszej wędrówki po dawnym regionie. Ostatnio gościliśmy przy ulicy Krakowskiej 79 w Połańcu. Dziś przenosimy się nieco dalej. Odwiedzimy pobliskie Tursko Małe.
aszym przewodnikiem znów jest Karta Ewidencyjna Zabytków. Dokument o numerze 1841 powstał w lipcu 1980 roku. Trafił on następnie do Ośrodka Dokumentacji Zabytków w Warszawie. Autorką opracowania była J. Prewencka-Gucwa, a zdjęcia zrobił J. Marchlewicz.
Bohaterką tego odcinka jest tradycyjna, wiejska chałupa. Stała ona pod adresem Tursko Małe 32. Została wzniesiona około 1900 roku. Zbudował ją dziadek ówczesnego właściciela. Gospodarz posiadał wtedy około 10 morgów ziemi. Z czasem gospodarstwo urosło do 7 hektarów. Pierwotnie cała zagroda miała kształt podkowy. Tworzyły ją trzy budynki. Podwórko zamykał sztachetowy płot. Wokół rosły wierzby, topole, akacje i stare drzewa owocowe.
Sam dom był klasycznym przykładem dawnego budownictwa. Ściany wzniesiono z grubych, sosnowych bali. Zbudowano je w solidnej konstrukcji zrębowej. Z zewnątrz drewno było pięknie pobielone wapnem. Uroku dodawał mu czterospadowy dach. Był on równo poszyty gładką słomą. W środku znajdowały się masywne piece z kamienia i cegły. Domownicy mieli do dyspozycji piec chlebowy, trzon kuchenny z kapą oraz duży piec ogrzewczy z zapieckiem.
Z biegiem lat układ domu bardzo się zmienił. Na początku były tam tylko trzy pomieszczenia. Była to izba, sień i komora. W 1950 roku dawną komorę mocno powiększono. Zrobiono z niej drugą, pełnoprawną izbę. Zmniejszono też wtedy piece. W 1969 roku w jednej z izb położono nową podłogę z desek. Wcześniej w pokojach znajdowały się tylko tradycyjne, gliniane polepy, a w sieni posadzka z cegły.
Niestety, dokumentacja z 1980 roku nie przynosiła dobrych wieści. Dom był już w bardzo złym stanie. Dolne belki gniły od wilgoci. Drewno niszczyły owady, a w słomianym dachu pojawiły się duże ubytki. Decyzja była ostateczna. W 1981 roku ten piękny budynek przeznaczono do rozbiórki. Zastąpił go nowy, murowany dom, wybudowany równolegle na tej samej działce.
Czy ktoś z Was pamięta tę bieloną chatę w Tursku Małym? A może kojarzycie dawnych gospodarzy lub bocianie gniazdo widoczne na archiwalnym zdjęciu w otoczeniu domu? Dajcie koniecznie znać w komentarzach. Czekamy na Wasze wspomnienia. Pozdrawiamy serdecznie!
Doceniamy Twój czas poświęcony na zgłębianie przeszłości Połańca. Naszą misją jest pielęgnowanie pamięci o regionie, co robimy z prawdziwym zaangażowaniem. Zachęcamy do aktywnego współtworzenia portalu. Jeśli dysponujesz dokumentacją historyczną lub unikalnymi wspomnieniami, podziel się nimi z naszą społecznością. Dziękujemy!
