Z życia dawnego Połańca. Kiedy mosty nie wytrzymały próby czasu

Wyobraźcie sobie jesień 1857 roku. Stan techniczny mostów w Połańcu był już tak zły, że dalsze zwlekanie groziło odcięciem miasta od świata. Jak donosiły ówczesne raporty: „mosty wskutek upływu czasu uległy zniszczeniu”. Rząd Gubernialny Radomski musiał działać szybko. W dokumentach czytamy o zatwierdzeniu kosztorysu na budowę trzech nowych mostów w ulicach Błotnistej i Osieckiej oraz na przedmieściu Łęg, a także o odbudowę mostu w ulicy Krakowskiej. w Połańcu. Łączna kwota? 592 ruble i 63 kopiejki.

Dokumenty krążyły między Połańcem, Radomiem a Warszawą, zbierając podpisy najważniejszych urzędników Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych. Ostatecznie pod dokumentami podpisał się sam Gubernator Cywilny Radomski, dając zielone światło do rozpoczęcia robót. W aktach podkreślano, że fundusze na budowę mają pochodzić z Kasy Miejskiej, która – o dziwo – posiadała wtedy odpowiednie oszczędności (tzw. “fundusz rezerwowy”). W swojej kasie oraz w Banku posiadali łącznie ponad 2273 ruble. Kwota ta z ogromnym zapasem pokrywała kosztorys naprawy, który opiewał na wspomniane wyżej 592 ruble i 63 kopiejki.

Pożółkłe kartki, z którymi możecie się sami poniżej zapoznać to niezbity dowód na to, że 170 lat temu nasi przodkowie mierzyli się z tymi samymi problemami co my dzisiaj: infrastrukturą, budżetem i… niekończącymi się procedurami.